Weer thuis

Ik ben alweer even thuis, maar toch nog even een klein verhaaltje. Wat een raar gevoel was het om opeens weer in Nederland te zijn. Zaterdagochtend wakker worden in Afrika en zondagochtend op Schiphol aankomen (in de regen!) Je hoort altijd dat de overgang vreemd is, maar je voelt het pas als je het zelf meemaakt. Ik ben inmiddels wel weer gewend aan Nederland, de eerste 1,5 week had ik het er best lastig mee. Sinds mijn terugkomst had ik ook nog geen enkele zonnestraal gezien, maar alleen maar grijze massa en regen. Dat is toch lastiger dan ik had gedacht na twee maanden elke dag mooi en warm weer. Ik miste niet alleen het weer, maar ook Zimbabwe, Chipangali, de mensen die ik heb ontmoet en de dieren. Eigenlijk gewoon een vreemd gevoel dat niet helemaal te plaatsen is. Inmiddels ben ik weer bijgetrokken en volop aan het genieten van mijn leven hier!

De reden dat ik dit verhaal schrijf is dat ik iedereen die een donatie heeft gedaan namens Chipangali (en mijzelf uiteraard) ontzettend wil bedanken. De familie Wilson was erg verrast en overdonderd toen ik ze vertelde dat ik een kleine fundraising had gedaan. Ze zijn ontzettend dankbaar! We hebben samen besloten om van het geld de 'nursery' op te knappen. Dit is een gebouwtje op het terrein van Chipangali waar alle nieuwe en jonge dieren verblijven. Het gebouw is oud en ziet er niet zo mooi meer uit. Ze gaan het plafond vernieuwen, want dat heeft gaten en vochtplekken. Ook zal de hele nursery geverfd worden met een speciale vuilafstotende verf. Het is in ieder geval de bedoeling dat het er allemaal weer mooi uit komt te zien en een fijne plek voor de diertjes wordt. Dus nogmaals, bedankt dat jullie dit mogelijk hebben gemaakt! :)

Nu ik toch bezig ben zal ik ook nog wat foto's erop zetten, dat gaat vanaf hier een stuk makkelijker dan daar. Ik hoop dat ik snel weer een nieuwe blog mag gaan bijhouden die jullie kunnen lezen!

Liefs

Het zit er alweer bijna op...

Lieve iedereen, Bij deze mijn waarschijnlijk laatste blog. Nog 1,5 week en dan kom ik weer  naar Nederland. Wat is het toch verschrikkelijk snel gegaan! Kan niet  geloven dat ik alweer bijna weg ga hier. Het brengt gemengde gevoelens met zich mee. Aan de ene kant ben ik blij dat ik iedereen weer zal zien, maar aan de andere kant maakt het me ook verdrietig om alles en iedereen hier achter te moeten laten. De familie Wilson was de afgelopen maanden ook een beetje mijn familie en ik zal het werken met de Zimbabwaanse medewerkers echt ontzettend missen. Ze zijn zo aardig en heb zoveel lol met ze gehad. Het zal ook raar zijn om niet meer elke dag de dieren om me heen te hebben en niet meer constant buiten te zijn. Ik zal de hele sfeer in Zimbabwe missen. Alles op het gemak en vooral geen stress. Zoals ze zelf zeggen; 'there's no hurry in Africa'. Iedereen is zo vriendelijk en behulpzaam overal waar je komt, zo ken ik het in Nederland niet. Ik heb dit weekend met twee andere vrijwilligers een roadtrip  naar Masvingo gemaakt om Great Zimbabwe en Lake Kyle met de 'dam wall' te bezoeken. Een erg geslaagd reisje! Weer allerlei mooie dingen gezien, meegemaakt en veel mensen ontmoet. De kok van de lodge waar we verbleven nam ons voor niets mee op safari. Omdat in dat gebied geen roofdieren leven konden we uit de auto stappen en hebben we erg dicht bij een giraffe gestaan, hij was gewend aan mensen. Weer een ervaring en prachtige foto's rijker! In Masvingo en een dorp waar we onderweg zijn gestopt om te eten waren we de enige makiwa's (blanken). Het is een hele vreemde ervaring om door zoveel mensen aangestaard en nagekeken te worden. We waren echt een attractie. Sommige mensen gaan gewoon stil staan om je eens rustig te bekijken.  Alle mensen die je ontmoet vragen naar je ervaringen in en mening over Zimbabwe. Als ze merken dat je erg positief bent vragen ze je of je dat alsjeblieft wil vertellen als je eenmaal thuis bent, want ze zijn zo verschrikkelijk trots op hun land en willen het graag met iedereen delen. Je wordt als blanke toerist dan ook overal op handen gedragen, zo blij zijn ze met toeristen. Voor alle lieve Zimbabwanen die ik heb ontmoet, bij deze; Zimbabwe is echt een ontzettend mooi land, vergeet alle rare beelden die je er misschien van hebt, want het is echt het bezoeken waard! Hoe sneu ik het ook vind voor de mensen dat er zo weinig toerisme is, ik ben toch blij dat ik het land nu heb bezocht. De mooie plekken zijn nog echt mooi en niet bezaaid met honderden andere toeristen. Voor nu ga ik nog genieten van de laatste dagen en me voorbereiden op het moment dat ik afscheid moet nemen van Chipangali. Het is in ieder geval een ervaring die ik nooit meer zal vergeten en ik zal ooit nog eens teruggaan om te zien hoe het gaat. Het was mijn eerste verre reis, maar zeker niet de laatste. Er zijn nog genoeg plekken op de wereld en deze reis heeft me doen beseffen dat ik er zoveel mogelijk van wil zien.  Jullie allemaal bedankt voor alle leuke reacties op mn blogs, erg fijn! Tot snel... Liefs

Terug van mijn kleine vakantie

Hellow!

Het is alweer even geleden dat ik wat van me heb laten horen, maar heb het druk gehad en er is veel stroomuitval de laatste tijd. Donderdag terug gekomen van een trip van 6 dagen naar Hwange National Park en de Victoria Falls. Ik kan er wel pagina's vol over schrijven, maar dat zal ik jullie besparen haha. In Hwange was ik met Luc, een andere Nederlandse vrijwilliger. We hebben vrijdag een overnachting gedaan in een hotel van waar we uitzicht hadden op een drinkplaats voor wilde dieren. We konden tijdens het eten gewoon naar de olifanten kijken, erg bijzonder! We waren ook nog eens bijna de enige gasten, dus was lekker rustig. Wel triest om te zien dat er zo weinig toeristen zijn, terwijl het land zoveel te bieden heeft! Zaterdag en zondag in total 4 safari's gedaan in Hwange met Andy, de gids die ons opving bij onze tweede verblijfplaats. Ook een nachtdrive en ochtenddrive, freezing maar mooi! Een paar keer erg dicht bij een olifant geweest, wat voel je je dan klein en nietig zeg als zo'n dier je aankijkt en je niet weet wat hij gaat doen. Verder superveel dieren gezien. Mooie foto's gemaakt en veel geleerd van Andy. Zondag heeft hij ons afgezet bij de bushalte voor ons tweede deel van de reis naar Victoria Falls. Voor wie er nog nooit van heeft gehoord en geen zin heeft om te googlen; het punt waar de Zambezi rivier met hoge snelheid en veel lawaai de diepte in stort. Trisha, ook een Nederlandse vrijwilligster van Chipangali kwam ons vanaf dit punt vergezellen. We verbleven in Victoria Falls bij de backpackers lodge en hadden een 6-persoons kamer voor onszelf. De mensen die de logde runden (sinds twee dagen) waren zo ontzettend lief en behulpzaam. Ze brachten ons overal naartoe met de auto en lieten ons mooie plekjes in de omgeving zien. We waren echt onder de indruk van de vriendelijkheid van deze mensen. Maandag een bezoek gebracht aan de falls, wow!! Dat was een onbeschrijfelijke ervaring. Weer voel je je als mens zo'n nietig onderdeeltje van de natuur als je wordt overspoeld door het water wat vanuit de rivier terug omhoog stuift. Aan het einde kun je vanaf de rand twee regenbogen zien en lijkt het net alsof je in een stortbui staat. Mn wegwerpponcho heeft in ieder geval nog iets tegen weten te houden. Op de terugweg gelukkig snel opgedroogd achterin de truck. Daarna doorgereden naar een hotel waar ze gieren voeren, ook wel een ervaring. Toen weer terug naar de logde voor wat ontspanning bij het zwembad en rond 4 uur met de broer van 1 van de eigenaressen een prive sunset cruise gedaan op de Zambezi. Nog een olifant en giraffen langs de waterkant gezien en een nijlpaard, zo vreemd dat ze altijd zo dichtbij zijn. Ook als je op straat loopt zie je aapjes of zwijntjes. Er schijnen ‘s nachts soms ook leeuwen rond te zwerven op straat, scary! ‘s Avonds lekker pizza gegeten in het stadje met zn drieen en met de taxi terug naar de lodge. Het valt me op dat het echt helemaal niet zo onveilig is als ik in eerste instantie dacht. Er is overal ‘ tourism police' die alles in de gaten houdt en iedereen die ik gesproken heb geeft aan dat het echt wel meevalt in Zimbabwe. Je moet niet alleen over straat zwerven in de nacht, maar dat moet je in Nederland op sommige plekken ook niet doen. Dinsdag een gorge swing gedaan (sorry mam), een sort bungeejump, maar dan aan je buik. Je springt van een rots en maakt een vrije val van 70 meter waarna je uitbungelt boven de rivier. Was erg gaaf! Wel een beetje tegennatuurlijk om jezelf van een rots te gooien haha. Woensdag nog een helicoptervlucht gedaan boven de falls, was ook erg mooi! De rest van de middag in het stadje doorgebracht en wat dingetjes gekocht. Donderdag om 6 uur op voor de bus terug naar Chipangali. Ik ben er na deze week wel achter dat reizen echt is wat ik nog veel vaker wil doen. Je ziet zoveel, maakt van alles mee en ontmoet zoveel nieuwe mensen, geweldig!

Vandaag weer een vrije dag, maar zoals bijna elke maandag; slechter weer dan de rest van de week. Tis nu aardig warm, maar de hele ochtend is het maar 10 graden geweest, brrrr. Helaas is Trisha, de afgelopen vier dagen ook mijn huisgenootje, vanochtend weer naar huis gegaan en dat was niet zo leuk :( ga haar wel missen... Net even (tussen het schrijven van mn blog door) met een groepje met Dash gelopen, een leeuw van 9 maanden. Wel vreemd om hem zo los te zien lopen. Hij vindt het leuk om je te verrassen met een sprong tegen je benen, maar hij is wel een beetje zwaar haha. Vanmiddag ook lekker een tijdje in de zon gezeten bij ons uitkijkpunt met Dancer (aapje). Heb een lekker dagje gehad!Ik ga er nu maar eens mee stoppen voor de stroom weer uitvalt... Zal proberen wat foto's online te zetten, maar heb een probleem met het kleiner maken ervan, hoop dat het lukt!

Doei allemaal! Xx

Heerlijke week gehad

Hallo lieve lezers, De tweede week zit er alweer op, deze ging nog sneller dan de eerste. Het voelt al wel alsof ik al maanden  van huis ben! Ik heb deze week maar 5 dagen gewerkt en twee uitstapjes gemaakt, dat was wel fijn. Vrijdag ben ik met Nicky de eigenaresse en twee vrijwilligers, Kris en Sofie naar Matopos National Park geweest, een ontzettend mooi natuurgebied en game park vlakbij Chipangali. We zijn op een berg geweest van waaruit je echt een fantastisch uitzicht hebt over Zimbabwe, echt ongelofelijk mooi! Ook nog 3 neushoorns gezien vlakbij de auto! Helaas loopt er niet heel veel wild meer rond omdat het merendeel is afgeslacht door stropers, maar het gebied op zich was al de moeite waard, we kwamen echt helemaal tot rust. Lekker gepicknickt en rondgereden. Nog wat nijlpaarden gezien in de verte langs 1 van de prachtige meren in het gebied.  Zaterdagavond zijn we naar 'Heavens Gate' geweest met de hele groep. Een hoge berg op het landgoed van een vriend de familie Wilson. Wij als blanken achterin een open truck trokken wel de aandacht op de zandwegen haha. Tijdens deze rit vanuit de auto weer kunnen genieten van het Zimbabwaanse landschap en de zonsondergang. Op de berg gegeten en toen weer terug naar huis. Zondag naar een hondenshow van de S.P.C.A. geweest, beetje rondgekeken en in het gras gezeten. Wel een erg blank evenement viel me op... In de middag ben ik verhuisd naar het nieuwste huisje hier, dus geen grote kieren meer tussen de muren en het dak, meer warmte en minder beestjes!  Oh ja, de dag na mn vorige blog vond ik de konijntjes dood in hun hok :( Is waarschijnlijk iets in het gras geweest. Maar ja, een van de luipaarden had weer een extra maaltijdje, circle of life... Iedereen trouwens bedankt voor de leuke reacties op mn verhalen!  Ik heb inmiddels al een hoop mooie foto's, dus ze komen er echt aan, maar er is nogal wat stroomuitval de laatste dagen. Op dit moment is het in Nederland warmer dan hier geloof ik (15 graden vandaag, brrrrr) dus geniet er allemaal van. Liefs

M'n eerste week @ Chipangali

Hallo! Weer even een korte update van mijn avontuur. Gisteren  lekker een vrije dag gehad. De was gedaan en bij t zwembad gezeten. Ik heb een hele drukke week achter de rug. Veel gesjouwd, schoongemaakt, sprinkhanen gevangen (voor de kameleons), dieren gevoerd en geverfd. Ik was wel helemaal kapot na 6 lange dagen werken, maar de dagen vliegen voorbij. Ook een paar keer tijd doorgebracht met Jacky, een tamme jakhals en de babybaboons. Erg grappig als ze je gaan vlooien en ook je kleding en schoenen doen. Ze tillen al je kleren op en kijken overal om de kleinste dingetjes van je huid te halen, ze proberen zelfs je moedervlekjes!  Ik heb nu vier kleine konijntjes in mn hut, van een andere vrijwilliger overgenomen. Om nog even terug te komen op het ratje; hij komt elke ochtend even langs, dus het is een handige wekker haha. Bij iemand anders klimmen ze op zijn muskietennet, dus zolang hij op mijn grond blijft vind ik het prima!  We zijn deze week een middag naar het national museum geweest in Bulawayo, erg interessant. Inmiddels ook de oprichter van Chipangali ontmoet, de vader van de huidige eigenaar. Op zondag kijken we naar een voetbalwedstrijd vlak naast Chipangali. Er spelen veel Zimbabwaanse medewerkers van het park in het team, dus gaan we ze supporten. Ze zijn allemaal erg aardig en grappig. De familie Wilson (eigenaren) is ook echt ontzettend lief, ik voel me echt deel van de familie. Je mag altijd binnen komen en iets te drinken of eten pakken. Als je erg moe bent mag je wat langer in bed blijven liggen of iets eerder stoppen. Ze willen vooral dat je een fijne tijd hebt. Na het boek dat ik over Zimbabwe gelezen heb had ik een beeld van het land dat toch niet helemaal klopt. Ik ben nu een paar keer in de stad geweest en de supermarkt. Volgens het boek waren de supermarkten soms half leeg en was alles heel duur, maar het is net of je in een Nederlandse supermarkt bent. Het gaat wel wat langzamer bij de kassa, maar het is natuurlijk nog steeds wel Afrika... Ik ga binnenkort mijn tripje naar Hwange National Park en de Victoria Falls plannen. Waarschijnlijk ga ik met twee andere Nederlanders, dus wordt vast erg leuk! Nou het is toch een heel verhaal geworden, hoop dat jullie weer even zoet zijn ;)  Liefs!

Daar ben ik dan :)

Hallo allemaal! Even een kort berichtje vanuit Zimbabwe. Ik ben gisteren aangekomen na een slapeloze nacht in het kleine stoeltje van Virgin Atlantic ;) Vannacht heb ik heerlijk geslapen in mn hutje. Er was wel een rat rond mn bed, maar ik heb een hoop herrie gemaakt om hem weg te jagen! De mensen hier zijn erg aardig en ik voel me nu al best wel thuis. Gisteravond met de andere 4 vrijwilligers lekker bij het kampvuur gezeten in ons eigen kamp. Maandag is de vrije dag en ik heb heerlijk in de zon ontbeten. Vandaag kennis gemaakt met de indrukwekkende leeuwen en Dancer, een tam vervet aapje. Het is hier vrij groot, dus ik kan de weg nog niet echt vinden. We hebben twee kittens en 4 kleine konijntjes die we moeten voeren met de hand, erg schattig! Morgen gaat t werk beginnen en mag ik om 7.45 klaar staan. Voor de mensen die mij goed kennen; dat wordt nog wat 6 dagen in de week haha. Als ik een keer op een laptop kan zal ik proberen wat foto's te plaatsen. Voor nu veel liefs vanuit Afrika!

Nog drie weekjes...

Vandaag nog precies drie weken en dan sta ik op Schiphol...

Wat is het toch hard gegaan! Mijn vertrek is ineens heel dichtbij. Nog een weekje werken en dan lekker vrij voor de laatste voorbereidingen. Ik heb er heeeeel veel zin in. Vind het natuurlijk ook wel spannend. Ben nog nooit zo lang alleen van huis geweest en ik weet niet zo goed wat ik moet verwachten, maar dit maakt het juist ook wel weer leuk. Dorien de grote wereld in haha.

Ik heb inmiddels al heel wat verhalen gelezen en foto's gezien van mensen die eerder in Zimbabwe en bij Chipangali zijn geweest en volgens mij ga ik er echt een geweldige tijd tegemoet! De boeken en artikelen die ik over Zimbabwe lees zijn om triest van te worden. Zonde dat het land zo verschrikkelijk achteruit is gegaan op alle denkbare gebiedendoor toedoen vaneigenlijk één man. Hierdoor wil ik wel graag met eigen ogen zien hoe het in Zimbabwe is. Het schijntsoms nauwelijks merkbaar te zijn dat het zo slecht gaat met het land, door o.a.de mooie natuur en vriendelijke / vrolijke bevolking. We gaan het zien.

Het lijkt me vreemd en fijn omergens te zijn waar je niet overal waar je komt geconfronteerd wordt met mensenmassa's, gebouwen, auto's, winkels etc. Zal een enorm verschil zijn met de drukte van het leven hier. Ik ben er in ieder geval klaar voor!! (Tot de stress van het inpakken toeslaat tenminste...)